183 dni w Niemczech — trzy liczniki podatkowe, których nie wolno mieszać

Pracownik polskiej firmy, który od sierpnia do marca pracuje na budowie w Niemczech, słyszy zwykle, że do 183 dni podatek płaci się tylko w Polsce. To uproszczenie miesza trzy liczniki podatkowe i jeden ubezpieczeniowy. Licznik rezydencji liczy dni w Polsce w roku podatkowym, licznik z umowy polsko-niemieckiej — dni w Niemczech w każdym okresie dwunastu miesięcy, licznik budowy — okres od rozpoczęcia do zakończenia prac, a licznik ubezpieczeniowy — okres delegowania. Rozdzielamy je, wskazujemy podstawy i skutki oraz przeliczamy przykład, w którym w żadnym roku kalendarzowym pobyt nie przekracza 183 dni, a wynagrodzenie i tak może opodatkować państwo pracy.

Cztery liczniki — dlaczego „183 dni” to różne pytania

Ten sam pobyt może jednocześnie dawać rezydencję w Polsce i pozwalać Niemcom opodatkować wynagrodzenie — bo każdy licznik ma inną podstawę, inne miejsce i inny okres pomiaru.

Licznik rezydencji wynika z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Liczniki pracowniczy i budowy wynikają z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) zawartej przez Polskę i Niemcy 14 maja 2003 r. (dalej: umowa), a licznik delegowania — z unijnej koordynacji zabezpieczenia społecznego. Przepisy o rezydencji stosuje się z uwzględnieniem takich umów (art. 4a ustawy o PIT).

Umowy nie zmieniła Konwencja MLI, wielostronna konwencja modyfikująca umowy podatkowe: Ministerstwo Finansów wymienia Niemcy wśród jurysdykcji, których umów Polska nie planuje nią obejmować. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) potwierdził, że umowa polsko-niemiecka „nie została zmieniona w wyniku Konwencji wielostronnej” (interpretacja z dnia 4 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.103.2025.3.KP).

Cztery liczniki dni w relacji Polska–Niemcy

Zanim odpowiesz na pytanie „ile dni”, ustal, który licznik stosujesz, i licz każdy osobno.

Licznik rezydencji — liczysz dni w Polsce, nie w Niemczech

Licznik rezydencji mierzy pobyt w Polsce, a nie liczbę dni spędzonych w Niemczech; pobyt w Polsce dłuższy niż 183 dni w roku podatkowym wystarcza samodzielnie.

Osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w Polsce, jeżeli: „1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym” (art. 3 ust. 1a ustawy o PIT). Wystarczy jedno kryterium — tak jak w artykule Podatnik, płatnik, rezydent. Rezydent podlega obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów (ust. 1), nierezydent — tylko od dochodów osiąganych w Polsce (ust. 2a).

Dyrektor KIS traktuje pobyt dłuższy niż 183 dni jako samodzielną podstawę rezydencji, niezależną od ośrodka interesów życiowych, i zastrzega: „Co istotne, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego.” (interpretacja z dnia 14 lipca 2025 r., nr 0113-KDWPT.4011.46.2025.2.MH). Wnioskodawczyni wyprowadziła się z Niemiec 30 czerwca 2024 r. i od 1 lipca mieszka w Polsce; organ przyjął ograniczony obowiązek podatkowy do 30 czerwca i nieograniczony od 1 lipca 2024 r. Liczbę 184 dni pobytu w Polsce organ przytoczył za wnioskodawczynią, ale nie wyciągnął z niej skutku, więc z tej sprawy nie wynika ogólna reguła dzielenia roku.

Gdy osoba jest rezydentem obu państw według ich prawa, rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy: stałe miejsce zamieszkania, potem „ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych)”, państwo, „w którym zwykle przebywa”, obywatelstwo, a na końcu porozumienie właściwych organów (lit. a–d). W interpretacji z dnia 4 kwietnia 2025 r. Dyrektor KIS uznał za rezydenta Polski osobę pracującą w Niemczech od 2001 r., której żona i majątek pozostały w Polsce — przesądziły ściślejsze powiązania osobiste z Polską (lit. a). Prawo niemieckie ma własne kryteria miejsca zamieszkania i zwykłego pobytu; czy powstaje tam rezydencja, potwierdź u doradcy uprawnionego w Niemczech.

Organ może podnosić, że pobyt w Polsce krótszy niż 184 dni nie wyklucza rezydencji, bo wystarcza ośrodek interesów życiowych. Argument ten jest trafny: przekroczenie 183 dni daje rezydencję, ale krótszy pobyt jej nie wyklucza. Przy zmianie rezydencji w trakcie roku sporządź oś czasu z datą przeprowadzki.

Licznik z art. 15 umowy — dni w Niemczech w każdym okresie dwunastu miesięcy

Wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Niemczech pozostaje opodatkowane wyłącznie w Polsce tylko przy łącznym spełnieniu trzech warunków, a pierwszy z nich mierzy pobyt w Niemczech w okresie dwunastu miesięcy, nie w roku kalendarzowym.

Zasadą jest opodatkowanie w państwie rezydencji, „chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie”; wtedy wynagrodzenie „może być opodatkowane w tym drugim Państwie” (art. 15 ust. 1 umowy). Wyjątek z ust. 2 przywraca opodatkowanie tylko w państwie rezydencji, jeżeli: „a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie”. Ustępu 2 nie stosuje się przy udostępnieniu pracownika — gdy usługi wykonuje on także dla osoby, która kontroluje sposób ich wykonania, a pracodawca nie ponosi odpowiedzialności ani ryzyka za skutki jego pracy (ust. 3).

Według Dyrektora KIS niespełnienie któregokolwiek warunku oznacza opodatkowanie na zasadach z ust. 1. Przy pracy w kilku państwach organ wskazał: „Przy czym, warunki wynikające z treści art. 15 ust. 2 oraz art. 16 ust. 2 ww. umów dotyczą odrębnie każdego z ww. państw.” (interpretacja z dnia 8 maja 2026 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.253.2026.3.KF). Pobytów w Niemczech i w innym państwie nie sumujesz więc ze sobą.

Organ polski może podnosić, że pobyt w Niemczech nie przekroczył 183 dni, bo podatnik nie udokumentował obecności — wtedy wynagrodzenie byłoby opodatkowane tylko w Polsce, bez wyłączenia z progresją. Argument ten nie przesądza, jeżeli kalendarz obecności z dowodami pokazuje przekroczenie limitu w którymkolwiek właściwym okresie dwunastu miesięcy. Organ niemiecki może z kolei liczyć dni inaczej — umowa w przytoczonym brzmieniu nie rozstrzyga, jak liczyć dzień przyjazdu i wyjazdu. Jeżeli oba państwa opodatkują to samo wynagrodzenie, przedstaw kalendarz z dowodami i rozważ procedurę wzajemnego porozumiewania się; wyniku po stronie niemieckiej nie przesądzamy.

Pracodawca niemiecki albo zakład w Niemczech — kiedy liczba dni nie ma znaczenia

Jeżeli wynagrodzenie wypłaca pracodawca z siedzibą lub miejscem zamieszkania w Niemczech albo ponosi je jego zakład lub stała placówka w Niemczech, wyjątek z art. 15 ust. 2 nie działa od pierwszego dnia pracy w Niemczech, niezależnie od liczby dni.

Warunki z lit. b i c są równorzędne z warunkiem pobytu, bo umowa łączy wszystkie trzy spójnikiem „i” (art. 15 ust. 2 umowy).

W sprawie z interpretacji z dnia 8 maja 2026 r. rezydent Polski nie przebywał w Niemczech dłużej niż 183 dni w okresie dwunastu miesięcy, ale jego pracodawca miał siedzibę w Niemczech, a wynagrodzenie ponosiła stała placówka w tym państwie. Dyrektor KIS uznał, że „nie zostały łącznie spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej”. Wynagrodzenie za dni pracy w Niemczech może więc być opodatkowane w Niemczech, a w Polsce korzysta z wyłączenia z progresją (art. 24 ust. 2 lit. a umowy). Wynagrodzenie za pracę w Chorwacji, Rumunii i Austrii oraz za dni pracy w Polsce podlega natomiast opodatkowaniu tylko w Polsce. Organ wskazał: „Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.”

Organ może podnosić, że wypłata przez pracodawcę niemieckiego nie przenosi do Niemiec dni pracy wykonanej w Polsce, także z domu. Argument ten jest trafny — dziel wynagrodzenie według dni pracy w każdym państwie. Przed wyjazdem ustal, czy pracodawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w Niemczech, czy wynagrodzenie ponosi jego zakład lub stała placówka w Niemczech i czy pracownik zostanie udostępniony niemieckiemu kontrahentowi (ust. 3). Jeżeli którakolwiek odpowiedź brzmi „tak”, licznik 183 dni nie chroni; to, kogo organ niemiecki uzna za pracodawcę, potwierdź u doradcy uprawnionego w Niemczech.

Licznik budowy — dwanaście miesięcy i zakład „od samego początku”

Budowa tworzy zakład dopiero wtedy, gdy trwa dłużej niż dwanaście miesięcy, ale według organu po przekroczeniu tego terminu zakład istnieje od pierwszego dnia prac; jeżeli ponosi on wynagrodzenie pracowników, upada warunek z art. 15 ust. 2 lit. c.

„Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.” (art. 5 ust. 3 umowy). Krajową definicję zakładu (art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) stosuje się, „chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania … stanowi inaczej” (zob. Oddział, przedstawicielstwo czy spółka zależna). Dla budów umowa wymaga ponad dwunastu miesięcy.

Dyrektor KIS ocenił sprawę spółki niemieckiej, której pracownicy wykonywali prace w Polsce: „Przekroczenie terminu określonego w umowie oznacza, że zakład istniał od samego początku (tj. od dnia rozpoczęcia prac, a nie od momentu przekroczenia 12 miesięcy).” Organ uznał też, że warunek z art. 15 ust. 2 lit. c nie będzie spełniony (interpretacja z dnia 26 maja 2025 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.409.2021.12.DJ). Postanowienia te są wzajemne.

Interpretację wydano ponownie po wyrokach w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gliwicach uchylił interpretację z dnia 12 lipca 2021 r. dotyczącą obowiązków płatnika (wyrok z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1243/21). Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS (wyrok z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II FSK 362/22). Organ przytoczył tezę NSA, że spółka zagraniczna bez siedziby i zakładu w Polsce była pracodawcą w rozumieniu art. 31 i art. 38 ust. 1 ustawy o PIT — w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2023 r. Artykuł 31 uchylono z tym dniem.

Organ może podnosić, że skoro zakład istnieje „od samego początku”, ponoszone przez niego wynagrodzenie za pierwsze miesiące budowy może być opodatkowane w państwie budowy, nawet jeśli nikt nie przewidywał przekroczenia dwunastu miesięcy. Argument ten ma oparcie w ocenie organu, dlatego prognozuj czas trwania budowy przed jej rozpoczęciem i aktualizuj prognozę przy każdej zmianie harmonogramu. Inną stałą placówkę i przypisanie zysku zakładowi analizuj odrębnie.

Delegowanie w ubezpieczeniach — 24 miesiące i zaświadczenie A1

Delegowanie w ubezpieczeniach społecznych ma własny licznik — do 24 miesięcy — i własny dokument, zaświadczenie A1, które dotyczy składek, a nie podatku.

Ustawodawstwo właściwe w zakresie zabezpieczenia społecznego wyznacza rozporządzenie (WE) nr 883/2004; przy delegowaniu pracowników Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wskazuje jego art. 12. Według poradnika ZUS „Jak otrzymać zaświadczenie A1” (stan prawny na 1 lipca 2023 r.) „okres delegowania nie może przekroczyć 24 miesięcy”. Wystąp o A1 przed wyjazdem, ale nie traktuj go jako dowodu spełnienia warunków z art. 15 ust. 2 umowy ani rezydencji.

Dwa kalendarze — obecności i pracy

Liczniki udowodnisz tylko kalendarzem prowadzonym na bieżąco, a ponieważ mierzą co innego, potrzebne są dwa: kalendarz obecności i kalendarz pracy.

Licznik rezydencji i licznik z art. 15 ust. 2 lit. a mierzą fizyczną obecność — ustawa i umowa pytają, kto w danym państwie „przebywa”. Podział wynagrodzenia wymaga natomiast dni, w których praca była wykonywana w danym państwie (art. 15 ust. 1 umowy), a organ wiąże miejsce pracy z obecnością pracownika w chwili jej wykonywania (interpretacja z dnia 8 maja 2026 r.). Wolna sobota w Niemczech jest więc dniem pobytu, ale nie dniem pracy, a dzień pracy z domu w Polsce jest dniem pracy w Polsce.

W kalendarzu obecności zapisuj datę, państwo pobytu, przekroczenie granicy i dowód (bilet, rachunek za nocleg); w kalendarzu pracy — datę, państwo wykonywania pracy, zadanie, urlop i chorobę. Przy budowie prowadź też oś czasu robót, a przy delegowaniu zachowaj daty z zaświadczenia A1.

Organ może podnosić, że kalendarz odtworzony po latach nie jest wiarygodny. Argument ten nie przesądza, jeżeli kalendarz prowadzono na bieżąco i potwierdzają go dokumenty źródłowe.

Przykład: budowa w Niemczech od 15 sierpnia 2025 r. do 15 marca 2026 r.

Pobyt krótszy niż 184 dni w każdym roku kalendarzowym nie oznacza spełnienia warunku z art. 15 ust. 2 lit. a — rozstrzyga okres dwunastu miesięcy.

Przykład hipotetyczny. Rezydent Polski zatrudniony przez polską spółkę, która nie ma zakładu w Niemczech i sama odpowiada za wykonanie robót, pracuje na niemieckiej budowie od 15 sierpnia 2025 r. do 15 marca 2026 r. i przebywa w Niemczech bez przerw. Projekt trwa łącznie ok. 7 miesięcy. Dla uproszczenia liczymy pełne dni fizycznej obecności.

Licznik z art. 15 ust. 2 lit. a. Pobyt w Niemczech w 2025 r.: 17 + 30 + 31 + 30 + 31 = 139 dni (15–31 sierpnia i wrzesień–grudzień), w 2026 r.: 31 + 28 + 15 = 74 dni (styczeń, luty i 1–15 marca). Razem 139 + 74 = 213 dni w okresie od 15 sierpnia 2025 r. do 14 sierpnia 2026 r., czyli ponad 183 dni. Okres ten zaczyna się w 2025 r. i kończy w 2026 r., więc warunek z lit. a nie jest spełniony w obu latach, choć w każdym roku kalendarzowym pobyt jest krótszy niż 184 dni. Wynagrodzenie za pracę w Niemczech może opodatkować państwo pracy (art. 15 ust. 1 umowy), a w Polsce stosuje się wyłączenie z progresją (art. 24 ust. 2 lit. a umowy; art. 27 ust. 8 ustawy o PIT). Rozliczenie w Niemczech potwierdź u doradcy uprawnionego w tym państwie.

Licznik rezydencji. Poza Niemcami pracownik spędził w 2025 r. 365 − 139 = 226 dni. Jeżeli przebywał w tym czasie w Polsce, pobyt w Polsce przekroczył 183 dni i pracownik ma tu miejsce zamieszkania niezależnie od ośrodka interesów życiowych. Jeżeli prawo niemieckie także uzna go za rezydenta, rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy.

Licznik budowy. Budowa trwa ok. 7 miesięcy, czyli nie dłużej niż dwanaście — art. 5 ust. 3 umowy nie tworzy zakładu, o ile spółka nie ma w Niemczech innej stałej placówki. Warunki z lit. b i c są spełnione; o wyniku przesądza wyłącznie lit. a.

Licznik delegowania. Delegowanie trwa krócej niż 24 miesiące — zaświadczenie A1 jest możliwe przy spełnieniu pozostałych warunków ZUS i nie zmienia oceny podatkowej.

Wariant kontrolny: gdyby pracownika zatrudniała spółka niemiecka, warunek z lit. b nie byłby spełniony od pierwszego dnia i liczba dni nie miałaby znaczenia.

Najczęstszy błąd

Najczęstszy błąd to liczenie 183 dni z art. 15 ust. 2 lit. a umowy osobno w każdym roku kalendarzowym albo zastępowanie tego licznika licznikiem rezydencji — w przekonaniu, że rezydent Polski płaci podatek od wynagrodzenia tylko w Polsce.

Skutek: wynagrodzenie za pracę w Niemczech nie zostaje rozliczone w państwie pracy, a gdy niemiecki organ ustali przekroczenie limitu, pojawia się podwójne opodatkowanie albo spór. Umowa mierzy pobyt „podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym”, a Dyrektor KIS traktuje warunki z ust. 2 jako łączne i odrębne dla każdego państwa (interpretacja z dnia 8 maja 2026 r.).

Jak tego uniknąć: prowadź kalendarz obecności obejmujący sąsiednie lata, sprawdzaj każdy okres dwunastu miesięcy, który zaczyna się lub kończy w roku rozliczenia, a rezydencję ustalaj osobno — według dni w Polsce i ośrodka interesów życiowych.

Podsumowanie

1. Nazwij licznik, zanim zaczniesz liczyć: rezydencja — dni w Polsce w roku podatkowym; art. 15 umowy — dni w Niemczech w każdym okresie dwunastu miesięcy; zakład — czas trwania budowy; A1 — okres delegowania.
2. Sprawdź najpierw pracodawcę i to, kto ponosi koszt wynagrodzenia — przy pracodawcy niemieckim albo wynagrodzeniu ponoszonym przez zakład lub stałą placówkę w Niemczech wyjątek z art. 15 ust. 2 nie działa od pierwszego dnia.
3. Prognozuj czas trwania budowy przed jej rozpoczęciem i aktualizuj prognozę przy każdej zmianie harmonogramu.
4. Prowadź na bieżąco kalendarz obecności i kalendarz pracy obejmujące sąsiednie lata i zachowuj dowody pobytu.
5. Wystąp o zaświadczenie A1 niezależnie od oceny podatkowej, a niemieckie kryteria rezydencji i rozliczenie w Niemczech potwierdź u doradcy uprawnionego w tym państwie.

Źródła powołane

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 maja 2026 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.253.2026.3.KF — warunki z art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej są łączne i dotyczą odrębnie każdego państwa; miejscem pracy jest miejsce jej fizycznego wykonywania; wynagrodzenie od pracodawcy niemieckiego za dni pracy w Niemczech — mimo pobytu nieprzekraczającego 183 dni — art. 15 ust. 1 i wyłączenie z progresją, za dni pracy w Polsce — opodatkowanie wyłącznie w Polsce. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/690444
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lipca 2025 r., nr 0113-KDWPT.4011.46.2025.2.MH — kryteria miejsca zamieszkania z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT są samodzielne; zmiana rezydencji w trakcie roku po przeprowadzce z Niemiec do Polski. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/648426
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.103.2025.3.KP — rezydencja w Polsce według art. 4 ust. 2 lit. a umowy polsko-niemieckiej (ściślejsze powiązania osobiste) mimo pracy w Niemczech od 2001 r.; warunki z art. 15 ust. 2 niespełnione; umowa niezmieniona przez Konwencję MLI. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/634282
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 maja 2025 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.409.2021.12.DJ — prace trwające dłużej niż dwanaście miesięcy tworzą zakład od dnia ich rozpoczęcia (art. 5 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej), a warunek z art. 15 ust. 2 lit. c nie jest spełniony; sprawa spółki niemieckiej wykonującej prace w Polsce. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/641246
• Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II FSK 362/22 — oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Gliwicach w sprawie interpretacji dotyczącej obowiązków płatnika spółki z siedzibą w Niemczech. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/86A30F1F4A
• Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1243/21 — uchylenie interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2021 r. w sprawie obowiązków płatnika spółki z siedzibą w Niemczech. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1D09CD3B36
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poradnik „Jak otrzymać zaświadczenie A1”, stan prawny na 1 lipca 2023 r., pkt 4.4 — warunki delegowania pracownika, w tym okres delegowania nieprzekraczający 24 miesięcy. https://www.zus.pl/documents/10182/167567/Jak+otrzyma%C4%87+za%C5%9Bwiadczenie+A1+2023.pdf/aa3cf785-cf27-79c3-d7b3-972b8a05662f
• Ministerstwo Finansów, serwis podatki.gov.pl, „Konwencja MLI”, publikacja i aktualizacja z dnia 15 grudnia 2025 r. — Konwencja MLI obowiązuje Polskę od 1 lipca 2018 r.; Niemcy wśród jurysdykcji, których umów Polska nie planuje obejmować Konwencją MLI. https://www.podatki.gov.pl/podatkowa-wspolpraca-miedzynarodowa/konwencja-mli

Powiązane materiały

• Podatnik, płatnik, rezydent — pojęcia, od których zależy każde rozliczenie firmy
• Oddział, przedstawicielstwo czy spółka zależna — zakres działań przesądza o podatkach
• Praca w Niemczech, rezydencja w Polsce — kiedy PIT-36 i jak działa wyłączenie z progresją
• Praca zdalna z Polski dla niemieckiego pracodawcy — PIT, zaliczki, A1 i zakład
• Budowa w Niemczech — zakład przy robotach ponad 12 miesięcy, potrącenie 15% i VAT

Podstawy prawne: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): art. 3 ust. 1, ust. 1a pkt 1 i 2, ust. 2a; art. 4a; art. 27 ust. 8; art. 31 i art. 38 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r; Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.): art. 4a pkt 11; Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90): art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 3, art. 15 ust. 1–3, art. 24 ust. 2 lit. a; Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzona w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1369) — umowa polsko-niemiecka nie jest nią objęta; Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego: art. 12.