Członek zarządu a zaległości podatkowe spółki — co zmienił wyrok TSUE w sprawie Adjak

Członek zarządu spółki z o.o., prostej spółki akcyjnej albo spółki akcyjnej pyta zwykle, czy forma spółki kapitałowej chroni jego prywatny majątek przed podatkowymi długami spółki. Chroni, dopóki egzekucja z majątku spółki nie okaże się bezskuteczna. Potem organ może wydać wobec niego decyzję o odpowiedzialności za zaległości, których termin płatności upływał w czasie pełnienia funkcji — także wtedy, gdy od dawna nie zasiada już w zarządzie. Wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 2025 r. i interpretacja ogólna Ministra Finansów i Gospodarki z 29 sierpnia 2025 r. zmieniły jednak zasady obrony: członek zarządu może kwestionować ustalenia decyzji wydanej spółce, a brak winy wykazuje dowodami staranności. Wyjaśniamy, kiedy odpowiedzialność powstaje, jak się bronić i co przygotować, zanim spółka przestanie płacić.

Odpowiedzialność subsydiarna, ale osobista

Członek zarządu odpowiada za zaległości spółki dopiero po bezskutecznej egzekucji z jej majątku i po wydaniu wobec niego decyzji — ale wtedy odpowiada solidarnie i całym swoim majątkiem.

Artykuł 116 § 1 Ordynacji podatkowej obejmuje członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjnej, również w organizacji. Odpowiadają oni „solidarnie całym swoim majątkiem”, „jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna”, a członek zarządu nie wykaże żadnej z przesłanek uwalniających. Przepis jest szczególnym przypadkiem reguły z art. 107 § 1, według której w przypadkach i w zakresie przewidzianych w rozdziale 15 Ordynacji osoby trzecie odpowiadają za zaległości podatnika całym swoim majątkiem solidarnie z nim.

Odpowiedzialność nie powstaje bez udziału organu. Organ orzeka o niej w drodze decyzji (art. 108 § 1), a postępowania nie wszczyna m.in. przed upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania ani przed doręczeniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (art. 108 § 2). W interpretacji indywidualnej z dnia 27 sierpnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.404.2026.3.APR, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS) oceniał prawo spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorcy do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT). Opisując jej odpowiedzialność za zaległości przedsiębiorcy (art. 112b), przytoczył art. 108 § 1: „O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji”. Interpretacja nie dotyczy art. 116, ale przytoczony przepis obejmuje każdą osobę trzecią, także członka zarządu; odpowiedzialność przy przekształceniu omawiamy w artykule Przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę z o.o..

Organ może podnosić, że brak majątku spółki jest oczywisty, więc dalsze czynności egzekucyjne byłyby zbędne. Argument ten nie przesądza sprawy, ponieważ art. 116 § 1 wiąże odpowiedzialność z wynikiem egzekucji z majątku spółki, a nie z ogólną oceną jej kondycji. Po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania sprawdź w aktach, jakie czynności egzekucyjne podjęto wobec spółki i z jakim skutkiem.

Funkcja, nie umowa — źródło odpowiedzialności

Odpowiedzialność z art. 116 wynika z pełnienia funkcji członka zarządu, dlatego nie wyłącza jej ani kontrakt menedżerski, ani umowny podział odpowiedzialności.

Przepis wskazuje jako odpowiedzialnych „członkowie jej zarządu”, a zakres odpowiedzialności wiąże z okresem „pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu” (art. 116 § 1 i § 2). Nie odwołuje się do umowy, uchwały o wynagrodzeniu ani do wewnętrznego podziału kompetencji. Naszym zdaniem każdy członek zarządu pozostaje więc w zakresie przepisu, także ten, który formalnie nie zajmował się finansami spółki.

Rozróżnienie między odpowiedzialnością umowną a ustawową widać w praktyce Dyrektora KIS. W interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2026 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.491.2026.1.ESZ, organ oceniał na potrzeby VAT zmienioną umowę o zarządzanie, która ma przenieść na spółkę odpowiedzialność członkini zarządu wobec osób trzecich. We wniosku wskazano, że mimo tej zmiany nadal będzie ją obciążać m.in. odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki z art. 116 Ordynacji podatkowej. Organ uznał stanowisko za prawidłowe i zastrzegł: „Bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa (…)”, wskazując jako przykład Kodeks spółek handlowych. Interpretacja nie rozstrzyga o art. 116, ale naszym zdaniem potwierdza podział: umowa kształtuje relację ze spółką, a odpowiedzialność wobec wierzyciela podatkowego wynika z ustawy.

Nie traktuj więc klauzul umownych ani zapewnień wspólników jako ochrony przed art. 116. Ochronę dają wyłącznie przesłanki ustawowe i dowody, które pozwolą je wykazać.

Zakres: zaległości, odsetki i koszty egzekucji

Odpowiadasz za zaległości, których termin płatności upływał w czasie pełnienia funkcji, wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.

Artykuł 116 § 2 obejmuje „zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu”. Zaległością jest podatek niezapłacony w terminie płatności, a także niezapłacona w terminie zaliczka lub rata podatku; reguła dotyczy również należności niewpłaconych w terminie przez płatnika (art. 51 § 1–3). Artykuł 107 § 2 rozciąga odpowiedzialność osób trzecich m.in. na odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych i na koszty postępowania egzekucyjnego.

Decyduje termin płatności, a nie data kontroli czy decyzji. Przepis nie przewiduje innego punktu odniesienia, więc spór o podatek za okres twojej kadencji może się zakończyć decyzją wydaną długo po odejściu z zarządu.

Zakres odpowiedzialności członka zarządu — co może objąć decyzja

Przykład hipotetyczny. Członek zarządu pełnił funkcję do 15 lutego 2026 r. Spółka nie zapłaciła VAT za grudzień 2025 r. ani za styczeń 2026 r. Przy rozliczeniu miesięcznym podatek wpłaca się do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu powstania obowiązku podatkowego (art. 103 ust. 1 ustawy o VAT). Termin płatności za grudzień upłynął więc w styczniu 2026 r., w czasie pełnienia funkcji, a za styczeń — 25 lutego 2026 r., już po odejściu. Pierwsza zaległość mieści się w zakresie jego odpowiedzialności, druga — przy spełnieniu pozostałych przesłanek — obciąża osoby zasiadające w zarządzie w dniu 25 lutego 2026 r.

Przesłanki uwalniające: upadłość, restrukturyzacja, brak winy, mienie spółki

Ciężar dowodu spoczywa na członku zarządu: uniknie odpowiedzialności, jeżeli wykaże jedną z przesłanek z art. 116 § 1 pkt 1 albo wskaże mienie spółki w sposób określony w pkt 2.

Pierwsza przesłanka to wykazanie, że „we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne”, albo że zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a). Druga — że „niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy” (lit. b). Trzecia — wskazanie mienia spółki, „z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części” (pkt 2). Artykuł 116 § 1a przesądza brak winy, jeżeli obowiązek zgłoszenia wniosku powstał i istniał wyłącznie w czasie egzekucji prowadzonej przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Naszym zdaniem „właściwy czas” wyznacza termin z prawa upadłościowego. Artykuł 21 ust. 1 ustawy — Prawo upadłościowe zobowiązuje dłużnika do zgłoszenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości. Obowiązek ten spoczywa na każdym, kto ma prawo prowadzić sprawy spółki i ją reprezentować, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami (art. 21 ust. 2). Minister Finansów i Gospodarki traktuje „właściwy czas” jako przesłankę obiektywną, ustalaną na podstawie okoliczności faktycznych każdej sprawy.

W wyroku z dnia 30 kwietnia 2025 r. w sprawie C-278/24 Genzyński, ECLI:EU:C:2025:299, TSUE orzekł, że art. 273 dyrektywy 2006/112/WE nie stoi na przeszkodzie takiemu mechanizmowi solidarnej odpowiedzialności za zaległości w VAT, o ile członek zarządu w celu wykazania braku winy „może skutecznie powołać się na to, że dochował wszelkiej staranności wymaganej przy prowadzeniu spraw danej spółki”. Trybunał dodał, że nie może on w tym celu „ograniczyć się do podniesienia, że w chwili stwierdzenia trwałej niewypłacalności jedynym wierzycielem tej spółki był Skarb Państwa”. Minister Finansów i Gospodarki ujął ten standard tak: „Członek zarządu ma prawo wykazać, że nie ponosi winy w niezłożeniu w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, jeżeli na przeszkodzie stanęły mu obiektywne przeszkody, którym nie mógł zaradzić dochowując należytej staranności, jakiej należy oczekiwać od członka zarządu”.

Organ może podnosić, że trudna sytuacja rynkowa, zapowiedzi zapłaty od kontrahentów czy brak innych wierzycieli nie są obiektywną przeszkodą. Po wyroku Genzyński argument „jedynego wierzyciela” rzeczywiście nie wystarcza sam w sobie. Przygotuj więc dowody staranności: analizy płynności, korespondencję z finansującymi, plan naprawczy z datami i opis jego wyniku. Wskazując mienie spółki, podaj konkretne składniki, ich położenie i wartość — przepis wymaga zaspokojenia zaległości „w znacznej części”, a nie w dowolnym zakresie.

Wyrok Adjak: prawo do podważenia ustaleń decyzji wydanej spółce

Członek zarządu nie jest stroną postępowania wymiarowego spółki, ale w postępowaniu o swoją odpowiedzialność może skutecznie podważać ustalenia faktyczne i kwalifikacje prawne decyzji wydanej spółce — i to w każdym podatku.

W wyroku z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 Adjak, ECLI:EU:C:2025:130, TSUE orzekł, że art. 273 dyrektywy 2006/112/WE w związku z art. 325 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, prawem do obrony i zasadą proporcjonalności nie stoi na przeszkodzie regułom, według których osoba, która może zostać uznana za solidarnie odpowiedzialną, nie może być stroną postępowania wymiarowego wobec spółki. Warunkiem jest jednak to, by w postępowaniu wobec niej mogła „skutecznie podważyć ustalenia faktyczne i kwalifikacje prawne dokonane przez organ podatkowy w ramach pierwszego postępowania i mieć dostęp do jego akt” — z poszanowaniem praw spółki lub innych osób trzecich.

Interpretacja ogólna nr DTS2.8012.5.2025 z dnia 29 sierpnia 2025 r. przenosi te wymogi na praktykę organów. Kluczowe zdanie brzmi: „Decyzja wymiarowa skierowana do spółki w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności członka zarządu może stanowić jedynie dowód na stwierdzone w niej okoliczności i nie wolno wyłączać w tym zakresie możliwości przeprowadzenia przeciwdowodu”. Minister rozciągnął tę wykładnię poza VAT: jest ona „właściwa w każdym przypadku bez względu na podatek, w jakim powstała zaległość podatkowa spółki”. Prawo dostępu do akt postępowania wymiarowego „nie ma charakteru bezwzględnego” i obejmuje zakres niezbędny do podważania ustaleń, od których zależą istnienie i wysokość zobowiązania. Minister dopuszcza odmowę dostępu ze względu na interes publiczny, a także prawa spółki i osób trzecich, w szczególności tajemnicę przedsiębiorstwa.

Organ może powoływać się na trwałość ostatecznej decyzji wydanej spółce. Sam Minister przyjmuje, że prawo członka zarządu do obrony tej zasady nie narusza, a skuteczne zakwestionowanie ustaleń nie prowadzi automatycznie do podważenia decyzji wydanej spółce. Nie zmienia to jednak pozycji tej decyzji w twojej sprawie: jest dowodem, któremu możesz przeciwstawić przeciwdowód na zasadach ogólnych (art. 188 Ordynacji podatkowej).

Obrona realizuje się „przede wszystkim w fazie dowodowej postępowania w sprawie jego odpowiedzialności”. Już w pierwszej instancji wskaż więc, które ustalenia decyzji wymiarowej kwestionujesz i jakimi dowodami, oraz złóż wniosek o udostępnienie akt spółki w tym zakresie, wskazując, do podważenia którego ustalenia potrzebny jest każdy dokument.

Dokumentacja zarządu — dowody zbierane przed kryzysem

Obronę z art. 116 buduje się w czasie pełnienia funkcji; po latach, bez dostępu do dokumentów spółki, przesłanek uwalniających zwykle nie da się już wykazać.

Przepis przerzuca na członka zarządu ciężar wykazania przesłanek — mówi o członku, który „nie wykazał” okoliczności uwalniających i „nie wskazuje” mienia spółki (art. 116 § 1). Dostęp do akt spółki w postępowaniu o odpowiedzialność jest ograniczony do zakresu niezbędnego, a były członek zarządu zwykle nie ma już wglądu w bieżącą dokumentację spółki. Dowody trzeba więc zebrać, zanim będą potrzebne.

Rekomendujemy minimalny standard dokumentacji zarządu:

• comiesięczne zestawienie terminów płatności i wpłat podatków spółki, w tym należności płatnika, podpisane przez osobę odpowiedzialną i datowane;
• uchwałę zarządu z oceną, czy wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, podjętą niezwłocznie po pierwszych trwałych opóźnieniach w płatnościach, wraz z opinią doradcy restrukturyzacyjnego albo prawnika;
• dowód złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzenie układu, z datą;
• przy decyzji o niezgłaszaniu wniosku — opis przyczyn i działań naprawczych z harmonogramem, który pozwoli później wykazać staranność;
• wykaz majątku spółki nadającego się do egzekucji, aktualizowany przy każdej istotnej zmianie.

Kopie tych dokumentów zachowaj w sposób zgodny z obowiązkiem poufności wobec spółki. Organ może twierdzić, że dokumenty zarządu są jednostronne. Dlatego liczą się ich data i źródło — raport z systemu księgowego i protokół sporządzony w dniu decyzji mają inną wagę niż wyjaśnienia pisane po wszczęciu postępowania.

Odpowiedzialność karna skarbowa — odrębny tor

Decyzja z art. 116 nie zamyka sprawy: równolegle może toczyć się postępowanie na podstawie Kodeksu karnego skarbowego (KKS), w którym ocenia się osobistą odpowiedzialność sprawcy czynu zabronionego.

Obie ścieżki mają inne przesłanki i inne środki obrony. W postępowaniu z art. 116 bronisz się przesłankami uwalniającymi i podważaniem decyzji wymiarowej; w sprawie karnej skarbowej jednym z narzędzi jest czynny żal z art. 16 KKS. Ministerstwo Finansów opisuje go jako zawiadomienie organu o popełnieniu czynu zabronionego z podaniem jego istotnych okoliczności, połączone z wpłatą uszczuplonej należności, jeżeli czyn polegał na jej uszczupleniu. Zawiadomienie jest bezskuteczne, jeżeli złożono je „w czasie, kiedy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego” albo „po rozpoczęciu przez organ ścigania czynności służbowej, w szczególności przeszukania, czynności sprawdzającej lub kontroli”. Wnosi się je na piśmie, także w postaci elektronicznej, albo ustnie do protokołu.

Czas działa więc na niekorzyść członka zarządu. Jeżeli wykryjesz nieprawidłowość w rozliczeniach spółki, podejmij decyzję o korekcie, zapłacie i ewentualnym zawiadomieniu, zanim organ podejmie czynności. Zawiadomienie składa sprawca czynu, dlatego przy kilku członkach zarządu potrzebę jego złożenia oceńcie indywidualnie, z udziałem obrońcy.

Najczęstszy błąd

Najczęstszy błąd to przekonanie, że rezygnacja z funkcji kończy odpowiedzialność za podatki spółki.

Artykuł 116 § 4 stanowi wprost: „Przepisy § 1–3 stosuje się również do byłego członka zarządu (…)”. W połączeniu z § 2 oznacza to, że były członek zarządu odpowiada za zaległości, których termin płatności upływał w czasie jego kadencji. Dotyczy to także sytuacji, w której egzekucja wobec spółki i decyzja o jego odpowiedzialności przypadną na okres, gdy od dawna nie ma z nią związku. Rezygnacja zmienia tylko tyle, że nie odpowiadasz za zobowiązania, których termin płatności upłynie po twoim odejściu.

Skutek bywa dotkliwy, bo rezygnację składa się często w chwili, gdy spółka przestaje płacić — czyli w fazie, w której trzeba rozstrzygnąć o wniosku upadłościowym albo restrukturyzacyjnym. Kto odchodzi bez tej decyzji i bez dokumentów, traci później możliwość wykazania przesłanek uwalniających.

Zanim złożysz rezygnację, ustal stan zaległości i terminów płatności, doprowadź do uchwały zarządu w sprawie wniosku o ogłoszenie upadłości albo otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego i zabezpiecz kopie dokumentów. Jeżeli po latach otrzymasz zawiadomienie o wszczęciu postępowania, skorzystaj z uprawnień potwierdzonych po wyroku Adjak: dostępu do akt i przeciwdowodu wobec ustaleń decyzji wydanej spółce.

Podsumowanie

1. Sprawdzaj co miesiąc, czy spółka płaci podatki i należności płatnika w terminie — odpowiadasz za zaległości, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez ciebie funkcji (art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej).
2. Udokumentuj uchwałą zarządu ocenę podstaw do ogłoszenia upadłości lub otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego oraz datę złożenia wniosku — to dowód przesłanki z art. 116 § 1 pkt 1.
3. Zabezpiecz kopie dokumentów przed odejściem z zarządu — rezygnacja nie znosi odpowiedzialności za okres kadencji (art. 116 § 4).
4. Kwestionuj w postępowaniu o swoją odpowiedzialność ustalenia decyzji wydanej spółce i żądaj dostępu do akt w niezbędnym zakresie — decyzja wymiarowa jest wobec ciebie tylko dowodem.
5. Rozważ czynny żal z art. 16 KKS niezwłocznie po wykryciu nieprawidłowości — przed rozpoczęciem przez organ czynności służbowych.

Źródła powołane

• Interpretacja ogólna nr DTS2.8012.5.2025 Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 29 sierpnia 2025 r. w sprawie stosowania art. 116 ustawy — Ordynacja podatkowa w związku z wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 (Adjak) oraz z dnia 30 kwietnia 2025 r. w sprawie C-278/24 (Genzyński) (Dz.Urz. Ministra Finansów i Gospodarki z 2025 r. poz. 10) — decyzja wymiarowa wydana spółce jest w postępowaniu o odpowiedzialność członka zarządu wyłącznie dowodem, któremu można przeciwstawić przeciwdowód; członkowi zarządu przysługuje dostęp do akt w niezbędnym zakresie; wykładnia dotyczy wszystkich podatków. https://www.gov.pl/web/finanse/interpretacja-ogolna-nr-dts2801252025-ministra-finansow-i-gospodarki
• Wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 Adjak, ECLI:EU:C:2025:130 — art. 273 dyrektywy 2006/112/WE nie stoi na przeszkodzie temu, by osoba, która może zostać uznana za solidarnie odpowiedzialną, nie była stroną postępowania wymiarowego wobec spółki, jeżeli w postępowaniu wobec niej może skutecznie podważyć ustalenia faktyczne i kwalifikacje prawne pierwszego postępowania i mieć dostęp do jego akt, z poszanowaniem praw spółki lub innych osób trzecich. https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-277/24&language=PL
• Wyrok TSUE z dnia 30 kwietnia 2025 r. w sprawie C-278/24 Genzyński, ECLI:EU:C:2025:299 — solidarna odpowiedzialność członka lub byłego członka zarządu za zaległości VAT z przesłankami uwalniającymi jest dopuszczalna, jeżeli może on wykazać brak winy dochowaniem wszelkiej staranności; nie wystarcza powołanie się na to, że jedynym wierzycielem był Skarb Państwa. https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-278/24&language=PL
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 września 2026 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.491.2026.1.ESZ — czynności członkini zarządu wykonywane na podstawie umowy o zarządzanie, która przenosi na spółkę odpowiedzialność wobec osób trzecich, nie będą samodzielną działalnością gospodarczą w VAT; ustawowa odpowiedzialność członka zarządu (w opisie sprawy — m.in. z art. 116 Ordynacji podatkowej) pozostaje bez znaczenia dla tej oceny. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/708738
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.404.2026.3.APR — prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych po dniu przekształcenia przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na dane przedsiębiorcy przekształcanego (stanowisko wnioskodawcy nieprawidłowe); w uzasadnieniu organ przytacza art. 112b i art. 108 § 1 Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności tej spółki za zaległości przedsiębiorcy. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/706709
• Ministerstwo Finansów, „Elektroniczny czynny żal”, serwis gov.pl — istota czynnego żalu z art. 16 KKS, obowiązek wpłaty uszczuplonej należności i przypadki bezskuteczności zawiadomienia. https://www.gov.pl/web/gov/elektroniczny-czynny-zal
• Ministerstwo Finansów, komunikat „e-Czynny żal w sprawach karno-skarbowych wciąż możliwy i skuteczny” z dnia 13 października 2021 r. — zawiadomienie wnosi się na piśmie, także w postaci elektronicznej, albo ustnie do protokołu. https://www.gov.pl/web/finanse/e-czynny-zal-w-sprawach-karno-skarbowych-wciaz-mozliwy-i-skuteczny

Powiązane materiały

• Forma prawna firmy w 2026 r. — co naprawdę porównywać przed wyborem
• Biała lista, split payment i należyta staranność — płatności, które chronią koszt i VAT
• Kalkulator profesjonalny — porównanie wynagrodzenia członka zarządu: powołanie, umowa o pracę, kontrakt, dywidenda

Podstawy prawne: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): art. 51 § 1–3, art. 52, art. 52a, art. 107 § 1 i 2, art. 108 § 1 i 2, art. 112b, art. 116 § 1, § 1a, § 2 i § 4, art. 188; Ustawa z dnia 10 września 1999 r. — Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 633 ze zm.): art. 16; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.): art. 15 ust. 3 pkt 3, art. 103 ust. 1; Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. — Prawo restrukturyzacyjne: w zakresie przywołanym w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej; Ustawa — Prawo upadłościowe: art. 21 ust. 1 i 2; Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11.12.2006, s. 1, ze zm.): art. 273; Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej: art. 325 ust. 1.