Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania — cel podatkowy to jeszcze nie unikanie

Zarząd, który wybiera tańszy podatkowo wariant transakcji, pyta zwykle, czy nie wchodzi w ten sposób w zakres klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. Odpowiedź zależy od czterech przesłanek z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej, które muszą wystąpić łącznie: korzyści podatkowej, celu jej osiągnięcia, sprzeczności z przedmiotem lub celem ustawy albo przepisu oraz sztucznego sposobu działania. Sama korzyść, a nawet podatkowy cel wśród celów głównych, nie przesądzają o wyniku. Wyjaśniamy, jak Szef Krajowej Administracji Skarbowej (Szef KAS) bada każdą przesłankę, jakie skutki ma decyzja, jak działają klauzule szczególne i kiedy wystąpić o opinię zabezpieczającą.

Cztery przesłanki, które muszą wystąpić łącznie

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania działa tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie wszystkie cztery przesłanki — brak jednej z nich wyklucza jej zastosowanie.

Artykuł 119a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny. Korzyść podatkową definiuje art. 3 pkt 18 Ordynacji, a kryteria sztuczności określa art. 119c.

Kumulatywność przesłanek potwierdza praktyka Szefa KAS. W opinii zabezpieczającej z dnia 12 lutego 2024 r., nr DKP3.8082.8.2023, stwierdził on: „Zastosowanie art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej jest możliwe jedynie w przypadku, gdy spełnione są łącznie wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie”. W tej samej sprawie uznał osiągnięcie korzyści za jeden z głównych celów utworzenia fundacji rodzinnej, a mimo to wydał opinię, bo nie stwierdził sprzeczności z celem przepisów ani sztuczności.

Organ może podnosić, że skoro podatek był jednym z głównych motywów, klauzula ma zastosowanie. Argument ten nie przesądza, ponieważ ustawa wymaga ponadto sprzeczności z przedmiotem lub celem przepisu i sztucznego sposobu działania.

Oceń każdą przesłankę osobno i w notatce sporządzonej przed transakcją zapisz fakty, które ją potwierdzają albo wykluczają.

Korzyść podatkowa i cel czynności

Korzyścią podatkową jest m.in. niepowstanie, odsunięcie w czasie lub obniżenie zobowiązania, a przesłanka celu zależy od rangi motywu podatkowego wśród wszystkich celów, nie od samego jego istnienia.

W opinii z 2024 r. Szef KAS zakwalifikował jako korzyści w rozumieniu art. 3 pkt 18 lit. a i d Ordynacji niepowstanie, odsunięcie w czasie i obniżenie zobowiązania oraz brak obowiązku pobrania podatku przez płatnika. Przy celu badał, czy korzyść była celem „najważniejszym, podstawowym, zasadniczym lub jednym z najważniejszych, podstawowych, zasadniczych celów czynności”. Stosując art. 119d Ordynacji, uwzględnił cele ekonomiczne wskazane przez wnioskodawcę. Przesłanka celu jest spełniona także wtedy, gdy korzyść jest jednym z kilku głównych celów; przewaga przyczyn ekonomicznych liczy się dopiero przy sztuczności.

Cele pozapodatkowe nie muszą mieć wartości wyrażonej w złotych. Opinia zabezpieczająca z dnia 10 marca 2025 r., nr DKP1.8082.5.2024, dotyczyła połączenia spółek powiązanych. Szef KAS wskazał w niej: „Cele ekonomiczne przedsiębiorcy to nie tylko korzyści materialne, dające się wyrazić kwotowo, ale także korzyści niemierzalne w pieniądzu, takie jak zasoby ludzkie, czas, lepsza organizacja procesów”. Przyjął też, że żadne rozwiązanie prawne nie zapewniłoby tych samych celów biznesowych, i nie uznał korzyści za główny ani jeden z głównych celów połączenia.

Organ może twierdzić, że skoro istniał wariant bez korzyści, to korzyść przesądziła o wyborze. Naszym zdaniem argument ten nie przesądza, jeżeli wybrany wariant realizuje cele, których wariant bez korzyści nie realizuje, i jeżeli wykażesz to dokumentami z chwili decyzji.

Przesłanki celu nie utożsamiaj z kryterium głównej korzyści w raportowaniu schematów podatkowych (MDR), które do 30 września 2026 r. obejmuje schematy krajowe i transgraniczne, a od 1 października 2026 r. — co do zasady tylko transgraniczne. Od tej daty kryterium jest elementem definicji ogólnej cechy rozpoznawczej; jego spełnienie może rodzić obowiązek informacyjny, ale nie przesądza ani o sprzeczności z celem przepisu, ani o sztuczności — zob. MDR po 1 października 2026 r. — co nadal trzeba raportować.

Opisz w uchwale lub notatce wszystkie cele transakcji, także niemierzalne, oraz warianty rozważone i odrzucone przed decyzją.

Sprzeczność z przedmiotem lub celem przepisu

Korzystanie z ulgi, zwolnienia albo neutralności nie jest samo w sobie unikaniem opodatkowania, ale nie jest też wyłączone z oceny — rozstrzyga cel przepisu w danych okolicznościach.

Artykuł 119a § 1 Ordynacji wiąże sprzeczność z „danymi okolicznościami”, więc ocena dotyczy konkretnego użycia przepisu, a nie samej preferencji. W opinii z 2024 r. Szef KAS uznał, że nie można „bez zbadania okoliczności zastosowania tejże normy przyjąć, że regulacje ustanawiające zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe, czy ulgi podatkowe ze swej istoty – w każdych okolicznościach – stanowią dopuszczalny element redukcji opodatkowania”.

Źródłem celu przepisu bywa uzasadnienie ustawy albo dyrektywa. W sprawie fundacji rodzinnej Szef KAS sięgnął do uzasadnienia ustawy o fundacji rodzinnej, a przy połączeniu — do dyrektywy Rady 2009/133/WE. Zastrzegł przy tym: „Musi to być jednak rzeczywista restrukturyzacja, za którą stoi cel gospodarczy, a nie pozorna struktura motywowana wyłącznie względami podatkowymi”. W obu sprawach nie stwierdził sprzeczności, bo transakcje realizowały cel, dla którego preferencję ustanowiono.

Organ może podnosić, że preferencja wykorzystana w strukturze sprzecznej z intencją ustawodawcy się nie należy. To trafne, dlatego teza dotyczy wyłącznie preferencji użytej tak, jak przewidział ustawodawca. Ustal cel przepisu, z którego wynika korzyść, i opisz, jak transakcja go realizuje.

Sztuczność — test podmiotu działającego rozsądnie

Sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby go w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Dopiero przy tej przesłance liczy się przewaga motywów gospodarczych nad podatkowymi.

Tak brzmi test z art. 119c § 1 Ordynacji, jak przytacza go Szef KAS w opinii z 2024 r. Do przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przy tym celu osiągnięcia korzyści sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy albo przepisu. Artykuł 119c § 2 zawiera przykładowy katalog okoliczności świadczących o sztuczności. W opinii z 2025 r. Szef KAS sprawdził m.in. nieuzasadnione dzielenie operacji, angażowanie podmiotów pośredniczących, osiągnięcie stanu identycznego lub zbliżonego do stanu sprzed czynności, elementy wzajemnie się znoszące lub kompensujące oraz ryzyko gospodarcze przewyższające spodziewane korzyści inne niż podatkowe.

Wynik tej oceny ujął tak: „Szef KAS zweryfikował ponadto wszystkie przesłanki art. 119c § 2 Ordynacji podatkowej i podziela zdanie Wnioskodawcy, że Czynność nie spełnia kryteriów, które ustawodawca wskazuje przykładowo jako świadczące o sztucznym sposobie działania”. Znaczenie miało to, że połączenie jest standardowym sposobem restrukturyzacji grup i wykazuje niski stopień skomplikowania.

Organ może traktować każdą wieloetapową sekwencję jako nieuzasadnione dzielenie operacji. Argument ten nie przesądza: w opinii z 2024 r. Szef KAS dostrzegł element, który mógł o tym świadczyć — wniesienie akcji do fundacji przy planowanej sprzedaży — ale uznał go za uzasadniony wcześniejszymi działaniami i celami biznesowymi.

Dla każdego etapu sekwencji zapisz jego funkcję gospodarczą i sprawdź, czy po transakcji stan faktyczny rzeczywiście się zmienia.

Skutki decyzji, wyłączenia i granice interpretacji

Unikanie opodatkowania stwierdza w decyzji Szef KAS, który określa skutki podatkowe tak, jakby dokonano czynności odpowiedniej; decyzja może pociągnąć za sobą dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Według art. 119a § 2 Ordynacji skutki podatkowe określa się na podstawie stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej. Ministerstwo Finansów wskazuje na podatki.gov.pl, że decyzja dotycząca korzyści uzyskanej po 1 stycznia 2019 r. może skutkować ustaleniem dodatkowego zobowiązania podatkowego (art. 58a Ordynacji), a od decyzji służy odwołanie na zasadach ogólnych. Artykuł 119b wyłącza klauzulę m.in. wobec podmiotu, który uzyskał opinię zabezpieczającą — w jej zakresie, do dnia doręczenia uchylenia lub zmiany opinii. Wyłączenie obejmuje też podmiot, który zawarł porozumienie podatkowe, w zakresie tego porozumienia, oraz VAT, opłaty i niepodatkowe należności budżetowe. W VAT działa odrębna konstrukcja nadużycia prawa z art. 5 ust. 5 ustawy o VAT.

Interpretacja indywidualna nie zastępuje tej oceny. Ochrona z art. 14k–14n Ordynacji nie działa, jeżeli opisane zdarzenie jest elementem czynności objętych decyzją wydaną z zastosowaniem art. 119a (art. 14na § 1 pkt 1). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS) zastrzega ponadto, że celu nie ocenia. Interpretacja indywidualna z dnia 11 czerwca 2025 r., nr 0111-KDWB.4010.12.2025.2.KP, dotyczyła połączenia ze spółką zależną. Organ stwierdził w niej: „Jednakże zbadanie przesłanek i celów dokonywanego Połączenia Spółek jest w pełni możliwe dopiero w ramach ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej”.

Podejrzenie unikania opodatkowania bywa też powodem odmowy wydania interpretacji, ale odmowa podlega kontroli sądu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 1606/19, uchylił odmowę opartą na przypuszczeniu, że opisana dzierżawa majątku przedsiębiorcy jego spółce może być przedmiotem decyzji z zastosowaniem art. 119a.

Organ może podnosić, że pozytywna interpretacja nie ma znaczenia w postępowaniu klauzulowym. W granicach art. 14na § 1 to trafne — interpretacja zabezpiecza wykładnię przepisu, ale nie ocenę celu i sztuczności. Nie traktuj jej więc jako ochrony przed klauzulą.

Klauzule szczególne w CIT i PIT

Obok klauzuli ogólnej działają klauzule szczególne, które odbierają konkretną preferencję — najczęściej neutralność restrukturyzacji — gdy głównym lub jednym z głównych celów czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Klauzule szczególne — zakres, skutek i podstawa prawna

Domniemanie z art. 12 ust. 14 ustawy o CIT sprawia, że dowód uzasadnionych przyczyn ekonomicznych trzeba mieć przed czynnością. Opisujemy go w artykule Uzasadnione przyczyny ekonomiczne — dowód, którego nie da się zgromadzić po kontroli. Zakres samej neutralności wyjaśniają artykuł Neutralność podatkowa restrukturyzacji — co ona naprawdę oznacza (i czego nie obejmuje) i e-book o neutralności podatkowej restrukturyzacji.

Organ może twierdzić, że domniemanie przerzuca na podatnika cały ciężar dowodu. Domniemanie działa jednak tylko przy braku uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a ich ocenę organ interpretacyjny odsyła do postępowania. Tak postąpił Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 14 stycznia 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.571.2024.2.SJ. Stwierdził, że to, czy połączenie „zostanie przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego celem nie będzie uniknięcie, ani uchylanie się od opodatkowania, nie może podlegać ocenie organu, w trybie i na zasadach przewidzianych dla instytucji interpretacji indywidualnej”.

Przy restrukturyzacji przeprowadź oba testy: klauzuli szczególnej dla neutralności i klauzuli ogólnej dla pozostałych korzyści. Szef KAS w opinii z 2025 r. ocenił w jednym postępowaniu zarówno neutralność połączenia, jak i kontynuację zwolnienia strefowego.

Opinia zabezpieczająca — ocena przesłanek przed transakcją

W opinii zabezpieczającej Szef KAS ocenia przesłanki klauzuli, zanim dojdzie do sporu, a w zakresie objętym opinią klauzuli się nie stosuje.

Wniosek może dotyczyć czynności planowanej, rozpoczętej lub dokonanej. Według Ministerstwa Finansów zawiera m.in. wyczerpujący opis czynności i powiązań, cele i ekonomiczne uzasadnienie, skutki podatkowe i korzyści oraz czynności i korzyści powiązane choćby pośrednio. Wskazuje się w nim także numer schematu podatkowego (NSP) albo wyjaśnienie, dlaczego uzgodnienie nie podlegało zgłoszeniu. Wniosek podlega opłacie 20 000 zł, płatnej w 7 dni od jego złożenia; od piątego i każdego kolejnego zainteresowanego opłata rośnie o 5 000 zł. Opinię wydaje się na podstawie art. 119y § 1 Ordynacji, gdy do korzyści wynikającej z czynności nie ma zastosowania art. 119a § 1.

W sprawie fundacji rodzinnej wniosek z 10 sierpnia 2023 r. zakończyła opinia z 12 lutego 2024 r., a przy połączeniu wniosek z 12 lipca 2024 r. — opinia z 10 marca 2025 r. W pierwszej z nich Szef KAS przyjął, że „do przedstawionych przez Wnioskodawców korzyści podatkowych wynikających z Czynności nie znajdzie zastosowania art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej i w związku z tym, stosownie do treści art. 119y § 1 tej ustawy, wydano opinię zabezpieczającą”.

Organ może podnosić, że opinia chroni wyłącznie opisany stan faktyczny. To trafne — dlatego opisz we wniosku wszystkie etapy sekwencji i powiązane korzyści, a po transakcji porównaj jej przebieg z opisem.

Wystąp o opinię, gdy wątpliwość dotyczy celu, sprzeczności albo sztuczności, a nie wykładni przepisu, i zaplanuj na nią kilka miesięcy przed zamknięciem transakcji.

Przykład hipotetyczny — korzyść 400 000 zł

Spółka A, podatnik CIT, planuje w 2026 r. sprzedaż znaku towarowego nowo utworzonej spółce powiązanej B i licencję zwrotną. W wariancie bez tej sekwencji CIT spółki A za 2026 r. wyniósłby 1 000 000 zł, a po niej — 600 000 zł (przykład hipotetyczny). Korzyść wynosi 1 000 000 zł − 600 000 zł = 400 000 zł.

Test klauzuli w przykładzie — fakt, dowód, podstawa prawna

O wyniku zdecydują wiersze sprzeczności i sztuczności. Jeżeli B rzeczywiście zarządza znakiem i licencjonuje go podmiotom spoza grupy, sekwencja ma funkcję gospodarczą, ale licencja zwrotna nadal kompensuje sprzedaż. Jeżeli A korzysta ze znaku jak przed sprzedażą, a B jedynie pobiera opłaty, sekwencja prowadzi ponadto do stanu zbliżonego do stanu sprzed czynności. Obie okoliczności należą do katalogu z art. 119c § 2. Wysokość dodatkowego zobowiązania ustal według art. 58a Ordynacji.

Opłata od wniosku to w przykładzie 5% korzyści: 20 000 zł / 400 000 zł = 5%. Przy wniosku wspólnym pięciu zainteresowanych opłata wyniesie 20 000 zł + 5 000 zł = 25 000 zł, czyli 25 000 zł / 400 000 zł = 6,25% korzyści.

Najczęstszy błąd

Najczęstszy błąd to spisywanie uzasadnienia gospodarczego transakcji dopiero po wszczęciu kontroli, bez dokumentów z chwili podejmowania decyzji.

Organ interpretacyjny zapowiada, że cele bada w postępowaniu podatkowym lub kontroli, a Szef KAS ocenia je na podstawie faktów, które da się datować. W opinii z 2024 r. zapisał: „Szef KAS wziął pod uwagę, że Wnioskodawca zatrudnił doradcę inwestycyjnego do sprzedaży Grupy, gdzie został podjęty kontakt z wieloma podmiotami potencjalnie zainteresowanymi nabyciem grupy spółek, a mimo to nie udało się podjąć konkretnych rozmów w zakresie sprzedaży Spółek zależnych”. Notatka sporządzona po wszczęciu kontroli takich faktów nie zastąpi, bo nie pokaże, co zarząd wiedział i jakie warianty porównywał. Tę samą zasadę dla restrukturyzacji opisujemy w artykule Uzasadnione przyczyny ekonomiczne — dowód, którego nie da się zgromadzić po kontroli.

Jak tego uniknąć: przed podpisaniem umów sporządź datowaną notatkę z celami, wariantami, rachunkiem korzyści i funkcją każdego etapu, a dołącz do niej uchwały, korespondencję i oferty.

Podsumowanie

1. Oceń osobno wszystkie cztery przesłanki z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej — klauzula wymaga ich łącznego spełnienia.
2. Udokumentuj przed transakcją wszystkie jej cele, także niemierzalne w pieniądzu, oraz odrzucone warianty i powody ich odrzucenia.
3. Sprawdź dla każdego etapu sekwencji, czy podmiot działający rozsądnie zastosowałby go w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.
4. Przeprowadź przy restrukturyzacji także test klauzuli szczególnej z art. 12 ust. 13–14 ustawy o CIT albo art. 24 ust. 19–20 ustawy o PIT.
5. Wystąp o opinię zabezpieczającą, gdy wątpliwość dotyczy celu lub sztuczności, i zaplanuj na nią kilka miesięcy przed zamknięciem transakcji.

Źródła powołane

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2025 r., nr 0111-KDWB.4010.12.2025.2.KP — brak przychodu u spółki przejmującej swoją jednoosobową spółkę zależną (art. 12 ust. 1 pkt 8ba, 8c, 8d i 8f oraz ust. 4 pkt 3e i 3f ustawy o CIT), brzmienie art. 12 ust. 13–14 ustawy o CIT i zastrzeżenie, że cele połączenia bada się w postępowaniu podatkowym lub kontroli; stanowisko wnioskodawcy uznane za prawidłowe. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/643735
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 stycznia 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.571.2024.2.SJ — skutki podatkowe połączenia, w tym brak obowiązku rozpoznania przychodów i kosztów w związku z przejętymi udziałami, oraz zastrzeżenie, że uzasadnione przyczyny ekonomiczne i cel połączenia nie podlegają ocenie w trybie interpretacji; stanowisko wnioskodawcy uznane za prawidłowe. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/622175
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 marca 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.89.2025.4.AK — brak przychodu wspólnika będącego osobą fizyczną w momencie połączenia (art. 24 ust. 8 ustawy o PIT) i brzmienie klauzuli z art. 24 ust. 19–20 ustawy o PIT; stanowisko wnioskodawcy uznane za prawidłowe. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/634046
• Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 1606/19 — uchylenie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1080/18, oraz postanowienia Dyrektora KIS o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie dzierżawy majątku przedsiębiorcy spółce z o.o., opartego na uzasadnionym przypuszczeniu, że elementy zdarzenia mogą być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej; wyrok uwzględniony w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 lipca 2022 r., nr 0115-KDIT3.4011.294.2018.7.KW (stanowisko wnioskodawcy uznane za prawidłowe). https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/502002
• Szef Krajowej Administracji Skarbowej, informacja o wydaniu opinii zabezpieczającej z dnia 12 lutego 2024 r., nr DKP3.8082.8.2023 — utworzenie fundacji rodzinnej i wniesienie do niej akcji spółki: korzyść podatkowa uznana za jeden z głównych celów, bez sprzeczności z celem przepisów i bez sztuczności; opinia wydana. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/582828
• Szef Krajowej Administracji Skarbowej, informacja o wydaniu opinii zabezpieczającej z dnia 10 marca 2025 r., nr DKP1.8082.5.2024 — połączenie spółek powiązanych z neutralnością w CIT i kontynuacją zwolnienia strefowego: korzyść nie była głównym ani jednym z głównych celów, bez sprzeczności z celem przepisów i bez sztuczności; opinia wydana. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/630828
• Ministerstwo Finansów, serwis podatki.gov.pl, „Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania”, aktualizacja z dnia 13 lipca 2026 r. — decyzja Szefa KAS i odwołanie, dodatkowe zobowiązanie przy korzyści uzyskanej po 1 stycznia 2019 r., wyłączenia stosowania klauzuli, treść wniosku o opinię zabezpieczającą i opłata. https://www.podatki.gov.pl/pozostale/klauzula-ogolna-przeciwko-unikaniu-opodatkowania

Powiązane materiały

• MDR po 1 października 2026 r. — co nadal trzeba raportować
• Uzasadnione przyczyny ekonomiczne — dowód, którego nie da się zgromadzić po kontroli
• Neutralność podatkowa restrukturyzacji — co ona naprawdę oznacza (i czego nie obejmuje)
• Kontrola podatkowa czy celno-skarbowa — terminy, prawa firmy i instrumenty ochronne
• „Neutralność podatkowa restrukturyzacji” — e-book z serii „Biblioteka Restrukturyzacji”, plik PDF bezpłatnie w dziale E-booki

Podstawy prawne: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): art. 3 pkt 18 lit. a i d, art. 14k–14n, art. 14na § 1, art. 58a, art. 119a § 1 i 2, art. 119b, art. 119c § 1 i 2, art. 119d, art. 119y § 1; art. 86a w brzmieniu do 30 września 2026 r. i od 1 października 2026 r; Ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 846): zmiany art. 86a Ordynacji podatkowej od 1 października 2026 r; Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.): art. 12 ust. 4 pkt 3e–3h, 12 i 25 lit. b, ust. 4d, ust. 13 i 14; art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a oraz ust. 6c; art. 22c; Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): art. 21 ust. 1 pkt 109, art. 24 ust. 8, 8a, 19 i 20; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.): art. 5 ust. 5; Dyrektywa Rady 2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.Urz. UE L 310 z 25.11.2009, s. 34).