W planie połączenia albo podziału niemal zawsze pada zdanie, że następca wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzednika. Na gruncie Kodeksu spółek handlowych jest prawdziwe; na gruncie podatków nie rozstrzyga niczego. Art. 93–93e Ordynacji podatkowej budują trzy modele: sukcesję pełną przy łączeniu i przekształceniu spółek, częściową przy podziale oraz zawężoną przy przekształceniu przedsiębiorcy w spółkę kapitałową. Obok nich działa czwarty mechanizm, który sukcesją nie jest — odpowiedzialność za cudze zaległości. Pomylenie tych porządków bywa najkosztowniejszym błędem restrukturyzacji.
Trzy mechanizmy plus odpowiedzialność
Sukcesja musi mieć podstawę w konkretnym przepisie, a katalog podstaw jest zamknięty. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ujmuje to wprost: „W przepisach tych ustawodawca przedstawił zamknięty katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 31 marca 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.64.2025.3.MR1).
Art. 93e nakazuje przy tym stosować art. 93–93d tylko w zakresie, w jakim odrębne ustawy nie stanowią inaczej. Sprawdź więc, czy ustawa regulująca dany atrybut nie zawiera własnego wyłączenia.
Zakres sukcesji według rodzaju czynności
| Czynność | Podstawa sukcesji | Zakres | Co wymaga odrębnego działania |
|---|---|---|---|
| Połączenie przez przejęcie albo zawiązanie nowej spółki | art. 93 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej | Wszelkie prawa i obowiązki łączących się spółek, także z okresów zamkniętych | Straty obu stron; prawo do ryczałtu; NIP przejmowanej |
| Przekształcenie spółki w inną spółkę | art. 93a § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej | Wszelkie prawa i obowiązki — kontynuacja podmiotu w nowej formie | Kontynuowalność preferencji; skutki u wspólników; zamknięcie ksiąg |
| Przekształcenie przedsiębiorcy w jednoosobową spółkę kapitałową | art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej; art. 584(2) § 1 KSH | Wyłącznie prawa związane z działalnością, bez niekontynuowalnych w CIT | PIT do dnia przekształcenia; strata; NIP; art. 112b; własna interpretacja |
| Podział przez przejęcie albo zawiązanie nowych spółek | art. 93c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej | Prawa i obowiązki związane ze składnikami z planu podziału; warunek ZCP | Przypisanie składników w planie; rozdzielenie stanów zamkniętych i otwartych |
| Podział przez wydzielenie albo wyodrębnienie | art. 93c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej | Jak wyżej; warunek ZCP także dla majątku pozostającego | Dokumentacja ZCP dla obu części; brak ZCP przenosi sprawę na art. 117 |
| Nabycie przedsiębiorstwa albo ZCP | art. 112 Ordynacji podatkowej; art. 91 ust. 9 ustawy o VAT (brak podstawy w art. 93–93c) | Brak sukcesji generalnej; nabywca kontynuuje korekty VAT i odpowiada za zaległości zbywcy | Zaświadczenie z art. 306g; due diligence; PCC |
Połączenie i przekształcenie spółki: model pełny
Przy łączeniu sukcesja obejmuje całą sytuację podatkową poprzednika, nie tylko prawa już zrealizowane. Podstawą jest art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, stosowany odpowiednio — na mocy § 2 — do łączenia przez przejęcie. Potwierdza to orzecznictwo dotyczące dwuletniego okresu posiadania udziałów, warunkującego zwolnienie dywidendowe z art. 22 ust. 4a ustawy o CIT: Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że wlicza się do niego czas posiadania akcji spółki przejętej (wyrok NSA z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1303/22). Dyrektor KIS, wykonując wyrok, uznał stanowisko podatnika za prawidłowe (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 25 marca 2026 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.416.2021.10.BS). Wniosek sięga dalej niż WHT: sukcesja z art. 93 obejmuje także stany biegnące, o ile ustawa nie wyłącza tego wprost.
Przekształcenie spółki działa podobnie, lecz mechanizmem jest kontynuacja jednego podmiotu w nowej formie (art. 93a § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Jeżeli preferencja jest przypisana do formy prawnej albo statusu podatnika, kontynuacja odpadnie mimo sukcesji.
Przekształcenie przedsiębiorcy: art. 93a § 4 i jego granice
Tu ustawodawca napisał coś węższego niż KSH. Art. 584(2) § 1 KSH: spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. Art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej: jednoosobowa spółka kapitałowa powstała z przekształcenia przedsiębiorcy wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych.
Różnica jest trojaka: przepis wymienia prawa, nie prawa i obowiązki; ogranicza je do związanych z działalnością; dodaje test kontynuowalności w CIT. Dyrektor KIS podkreśla, że analiza nie kończy się na Ordynacji: „aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 30 maja 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.169.2025.1.RK/AS). Organ potwierdził też, że wydatki poniesione przed dniem przekształcenia, a potrącalne po nim, rozpoznaje w kosztach spółka.
Konsekwencje są trzy. Strata z jednoosobowej działalności nie zmniejszy dochodu spółki — nie jest prawem kontynuowalnym w CIT. Osoba fizyczna pozostaje podatnikiem PIT za okresy do dnia przekształcenia i to ona składa zeznanie oraz korekty. Interpretacja wydana przedsiębiorcy w PIT nie da spółce ochrony w CIT, bo prawo, którego dotyczy, nie jest kontynuowalne w reżimie spółek kapitałowych — spółka potrzebuje własnego wniosku. Obowiązki nie znikają: art. 112b Ordynacji podatkowej czyni spółkę odpowiedzialną solidarnie z osobą fizyczną za zaległości przedsiębiorcy powstałe do dnia przekształcenia. Proces opisujemy w artykule Przekształcenie JDG w spółkę z o.o..
Podział: kryterium związku i test stanów otwartych
Art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej przenosi na spółkę przejmującą albo nowo zawiązaną wyłącznie te prawa i obowiązki spółki dzielonej, które pozostają w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku. Art. 93c § 2 dodaje warunek ZCP — przy wydzieleniu i wyodrębnieniu także dla majątku pozostającego.
Organ nazywa ten model wprost: „Nie jest to więc pełna sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 24 sierpnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.437.2026.1.SK). Rozstrzyga czas gramatyczny: ustawodawca napisał „pozostające”, a nie „pozostawały”. Dyrektor KIS wyprowadza stąd konsekwentny test: „przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie »stany otwarte«, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia »pozostają« jeszcze w związku z przydzielonymi (…) składnikami majątku”; sukcesja częściowa to „kontynuacja — od dnia wydzielenia — rozliczeń podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie (…) przejęcie (…) całości rozliczeń (…) z okresu przed podziałem” (interpretacja nr 0114-KDIP2-1.4010.64.2025.3.MR1).
Test ten organ przejmuje z orzecznictwa. Naczelny Sąd Administracyjny w dwóch wyrokach wydanych tego samego dnia — z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II FSK 3523/18 oraz sygn. akt II FSK 3522/18 — sformułował go dosłownie: „Posłużenie się czasem teraźniejszym oznacza, że przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie stany otwarte, to jest prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia pozostają jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku”. Sąd dopowiedział przy tym, czego sukcesja nie obejmuje: „Sukcesji nie podlegają zatem te prawa i obowiązki, które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały już przed podziałem przypisane do osoby dzielonego podatnika”. Konstrukcję potwierdza wyrok z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt III FSK 741/23, a warunek zorganizowanej części przedsiębiorstwa z art. 93c § 2 — wyrok z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 1030/23.
Jedno zastrzeżenie jest tu konieczne. Reguła „stanów otwartych” nie działa jednakowo po stronie obowiązków i po stronie uprawnień. W powołanym wyroku III FSK 741/23, rozstrzygając o przymiocie strony i o wniosku o stwierdzenie nadpłaty, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że spółka przejmująca „może zatem korzystać z praw podatnika (…) bez względu na to, czy jej żądanie dotyczy okresu sprzed czy po wydzieleniu”, a rozstrzyga wyłącznie związek żądania z przydzielonymi składnikami majątku. Przy bieżących rozliczeniach obowiązuje więc data wydzielenia, przy dochodzeniu nadpłaty — związek ze składnikami. Planując podział, warto rozdzielić te dwie sytuacje, zamiast stosować jeden test do obu.
Przełożenie jest proste. Jeżeli przychód albo koszt uległ konkretyzacji przed dniem wydzielenia, rozlicza go spółka dzielona; jeżeli w dniu wydzielenia albo później — następca, niezależnie od tego, w czyich księgach ujęto wcześniejsze przepływy. Organ potwierdził to przy opłatach rozliczanych zaliczkowo: „po zarejestrowaniu podziału przychód (…) powinna wykazać Spółka Przejmująca. Powyższego nie zmienia sytuacja, że Zaliczki otrzymane uprzednio z tego tytułu (…) zostały ujęte w księgach rachunkowych Spółki Dzielonej” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 11 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.192.2025.1.AW).
Tak samo z korektami: prawo do odliczenia z faktury korygującej in plus otrzymanej po dniu podziału przypisano spółce przejmującej. Rekomendujemy więc, aby matryca sukcesji przypisywała każdemu rozliczeniu nie tylko składnik majątku, lecz także datę konkretyzacji; bez tej kolumny spór z organem staje się sporem dowodowym. Wymogi wyodrębnienia obu części opisujemy w artykule Podział przez wydzielenie i wyodrębnienie.
Decyzje i interpretacje: art. 93d oraz ochrona z art. 14k–14n
Art. 93d Ordynacji podatkowej rozciąga art. 93–93c na prawa i obowiązki wynikające z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego. Decyzje nie mogą więc wypaść z matrycy sukcesji.
Interpretacje działają inaczej: ich moc ochronna nie wynika z samego doręczenia. Dyrektor KIS formułuje regułę precyzyjnie: „prawo do ochrony (…) przejdzie na następcę, o ile przysługiwało poprzednikowi. Aby więc takie prawo do ochrony przeszło na następcę w drodze sukcesji, poprzednik musiał zastosować się do interpretacji indywidualnej” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 27 sierpnia 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4017.9.2026.1.AJ). Skoro spółka zastosowała się do otrzymanych interpretacji, organ potwierdził ochronę spółki przekształconej na podstawie art. 93a § 1 pkt 1.
Stąd cztery pytania kontrolne: czy poprzednik się zastosował, czy stan faktyczny pozostaje tożsamy, czy prawo mieści się w zakresie właściwej podstawy sukcesji oraz — przy podziale — czy dotyczy działalności przechodzącej na następcę. Gdy odpowiedź jest niepewna, wystąp o własną interpretację.
Odpowiedzialność za cudze zaległości: art. 112 i art. 117
Nabycie przedsiębiorstwa albo ZCP nie jest sukcesją z art. 93–93c. Uruchamia natomiast art. 112 Ordynacji podatkowej: nabywca odpowiada solidarnie ze zbywcą całym majątkiem za zaległości związane z prowadzoną działalnością, powstałe do dnia nabycia, chyba że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł o nich wiedzieć. Granicą jest wartość nabytego przedsiębiorstwa albo ZCP.
Ekspozycję ogranicza zaświadczenie o wysokości zaległości zbywającego, wydawane na podstawie art. 306g na wniosek zbywcy albo nabywcy za jego zgodą. Nabywca nie odpowiada za zaległości w nim niewykazane (art. 112 § 6), a gdy od jego wydania do dnia zbycia upłynęło więcej niż 30 dni — odpowiada też za zaległości powstałe po wydaniu (art. 112 § 7). Termin trzydziestodniowy jest więc elementem harmonogramu transakcji. Art. 112a wyłącza art. 112 przy nabyciu w egzekucji i upadłości.
Przy podziałach odpowiednikiem jest art. 117 Ordynacji podatkowej: jeżeli majątek przejmowany — a przy wydzieleniu i wyodrębnieniu także majątek spółki dzielonej — nie stanowi ZCP, spółki przejmujące lub nowo zawiązane odpowiadają solidarnie za zaległości spółki dzielonej do wysokości aktywów netto nabytych zgodnie z planem podziału. Ta sama okoliczność, która wyłącza sukcesję z art. 93c, otwiera odpowiedzialność z art. 117; organ orzeka o niej odrębną decyzją w trybie art. 108 § 1. Konstrukcję połączeniową opisujemy w artykule Połączenie przez przejęcie.
Co nie przechodzi albo przechodzi warunkowo
| Atrybut podatkowy | Czy przechodzi | Podstawa prawna |
|---|---|---|
| Strata poprzednika: spółki przejmowanej, dzielonej, łączonej oraz przedsiębiorcy przekształcanego | Nie; wyjątek — przekształcenie spółki w inną spółkę | art. 7 ust. 3 pkt 4, ust. 4–4b i ust. 4a ustawy o CIT |
| Własna strata podatnika po przejęciu podmiotu albo nabyciu ZCP | Warunkowo; odpada przy zmianie przedmiotu podstawowej działalności albo właściciela | art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT |
| Status małego podatnika i stawka 9% | Nie; status zależy od własnych przychodów, stawka podlega czasowemu wyłączeniu | art. 4a pkt 10 i art. 19 ust. 1a ustawy o CIT |
| Prawo do ryczałtu od dochodów spółek | Nie automatycznie; wyłączenie podmiotowe i przesłanki utraty | art. 28k ust. 1 pkt 5 i 6 oraz art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy o CIT |
| Ulgi, zezwolenia i koncesje | Zależnie od przepisu szczególnego i treści decyzji | art. 93e Ordynacji podatkowej; art. 531 § 2 KSH |
Obowiązki formalne następcy
Sukcesja materialna nie załatwia formalności rejestracyjnych. NIP co do zasady nie przechodzi na następcę; wyjątki obejmują wskazane w ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników przekształcenia, w tym spółki handlowej w inną spółkę handlową. Przy połączeniu przez przejęcie numer spółki przejmowanej wygasa; przy przekształceniu przedsiębiorcy spółka otrzymuje własny NIP.
Gdy numer się zmienia, kasy rejestrujące wymagają ponownej fiskalizacji albo zmiany danych. Aktualizacji wymagają zgłoszenia VAT-R, rachunki na wykazie podatników, uprawnienia w KSeF, e-Doręczenia, pełnomocnictwa do deklaracji i reprezentacja w postępowaniach. Deklaracje i korekty za okresy poprzednika składa następca tam, gdzie obowiązek objęty jest sukcesją; przy podziale rozstrzyga się to osobno dla każdego okresu. Ustal też zamknięcie ksiąg: wyjątki z ustawy o rachunkowości, w tym niezamykanie ksiąg spółki dzielonej przy wydzieleniu i wyodrębnieniu, nie uchylają obowiązków z art. 9 ust. 2e–2g ustawy o CIT oraz art. 24 ust. 3g–3h ustawy o PIT.
Najczęstszy błąd
Najczęstszy błąd ma dwie odsłony, obie wyrastające z założenia, że skoro następca wstąpił w prawa i obowiązki, to przejął wszystko.
Pierwsza dotyczy strat: spółka przejmująca, powołując się na art. 93 Ordynacji podatkowej, rozlicza stratę spółki przejmowanej. Jest to nieprawidłowe. Art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT nakazuje pominąć przy ustalaniu dochodu straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, a wyjątek dotyczy przekształcenia spółki w inną spółkę, nie połączenia dwóch podatników. Sukcesja niczego tu nie zmienia: ustawa podatkowa wprowadziła własne wyłączenie, do którego odsyła art. 93e. Odrębnie oceń ograniczenie własnej straty przejmującej z art. 7 ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT. Jak tego uniknąć: przed podpisaniem planu połączenia sporządź zestawienie strat obu podmiotów według lat i źródeł i sprawdź, czy po transakcji zmienia się przedmiot podstawowej działalności albo struktura właścicielska.
Druga dotyczy nabycia przedsiębiorstwa lub ZCP bez zaświadczenia o zaległościach zbywcy. Strony zakładają, że skoro transakcja jest wyłączona z VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, po stronie nabywcy nie ma już czym się zajmować. Tymczasem art. 112 Ordynacji podatkowej tworzy odpowiedzialność solidarną do wartości nabytego majątku, a jedynym ustawowym ogranicznikiem jest zaświadczenie z art. 306g. Jak tego uniknąć: wystąp o nie za zgodą zbywcy, wpisz do umowy warunek zawieszający jego przedłożenia i zaplanuj przeniesienie własności w ciągu 30 dni od jego wydania.
Podsumowanie
- Ustal podstawę sukcesji przed jej zakresem: art. 93 dla łączenia, art. 93a § 1–2 dla przekształcenia spółki, art. 93a § 4 dla przekształcenia przedsiębiorcy, art. 93c dla podziału. Brak podstawy oznacza brak sukcesji.
- Przy podziale zbuduj matrycę o dwóch osiach: składnik majątku z planu podziału oraz data konkretyzacji prawa lub obowiązku.
- Zweryfikuj ZCP po obu stronach wydzielenia i wyodrębnienia. Brak ZCP wyłącza art. 93c i uruchamia odpowiedzialność z art. 117 Ordynacji podatkowej.
- Przejrzyj interpretacje poprzednika pod kątem zastosowania się do nich i tożsamości stanu faktycznego; gdy odpowiedź jest niepewna, wystąp o własną.
- Przy nabyciu przedsiębiorstwa lub ZCP uzyskaj zaświadczenie z art. 306g i dotrzymaj trzydziestodniowego okna; osobno ustal, co nie przechodzi: straty, status małego podatnika, prawo do ryczałtu, NIP.
Źródła powołane
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 marca 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.64.2025.3.MR1 — sukcesja praw i obowiązków podatkowych przy podziale przez wydzielenie; test „stanów otwartych”. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/633149
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.192.2025.1.AW — rozliczenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w związku z podziałem spółki. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/644003
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 maja 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.169.2025.1.RK/AS — art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej; koszty poniesione przed dniem przekształcenia przedsiębiorcy, potrącalne po tym dniu. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/643018
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4017.9.2026.1.AJ — możliwość zastosowania się przez spółkę przekształconą do interpretacji wydanych poprzednikowi. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/706952
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.437.2026.1.SK — odliczenie podatku naliczonego z faktury korygującej in plus otrzymanej po dniu podziału. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/706598
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1303/22 — sukcesja z art. 93 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 93a i art. 93e Ordynacji podatkowej a bieg dwuletniego okresu z art. 22 ust. 4a ustawy o CIT; sprawa dotyczy połączenia odwrotnego, nie podziału. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/76B69329D5
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 805/25 — wyrok wydany po ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej wyrokiem II FSK 1303/22; uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5B13CB5A22
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 marca 2026 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.416.2021.10.BS — wykonanie powyższych wyroków; stanowisko podatnika uznane za prawidłowe. https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/684246
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II FSK 3523/18 — sukcesja z art. 93c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej; reguła „stanów otwartych”; uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i interpretacji indywidualnej. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/36CFAAA839
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II FSK 3522/18 — rozstrzygnięcie tożsame, wydane tego samego dnia w innym składzie sprawozdawczym. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/3AF51B6C6B
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt III FSK 741/23 — sukcesja uniwersalna częściowa z art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej; korzystanie z praw podatnika przez spółkę przejmującą w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty; oddalenie skargi kasacyjnej. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/E533309F6B
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 1030/23 — warunek zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako przesłanka następstwa prawnego z art. 93c Ordynacji podatkowej; uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Orzeczenie prawomocne. https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F01A8D19C8
Odesłanie do e-booków
Sukcesję podatkową i rozliczenia przejściowe przy przekształceniu przedsiębiorcy w spółkę z o.o. oraz przy podziale spółki omawiają szerzej e-booki „JDG → spółka z o.o.” i „Podział spółki: wydzielenie czy wyodrębnienie?” (Zbyszko Pora, JTWPOLAND) z serii „Biblioteka Restrukturyzacji”. Pliki PDF są dostępne bezpłatnie w dziale E-booki.
Dlaczego tworzymy?
Jako doradca podatkowy dbam o merytoryczną jakość naszych bezpłatnych materiałów. Moim celem jest edukowanie rynku poprzez rzetelne analizy, które pozwalają przedsiębiorcom bezpiecznie stosować prawo w praktyce.
Napisz do nas →Podstawy prawne: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), w szczególności art. 93, art. 93a, art. 93c, art. 93d, art. 93e, art. 14k–14n, art. 108, art. 112, art. 112a, art. 112b, art. 117, art. 306g; Ustawa z dnia 15 września 2000 r. — Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), w szczególności art. 494, art. 529, art. 531, art. 551–553, art. 584(1)–584(2); Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.), w szczególności art. 4a pkt 4 i 10, art. 7 ust. 3 pkt 4 i 7 oraz ust. 4–4b, art. 9 ust. 2e–2g, art. 19 ust. 1a, art. 28k, art. 28l; Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), w szczególności art. 24 ust. 3g–3h; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), w szczególności art. 6 pkt 1 i art. 91 ust. 9; Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 191); Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), w szczególności art. 12; Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników; Ustawa z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy — Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1705)